Chodź usiądź ze mną

praskie uliczki

bramy półotwarte

kłódki zakochanych

rdzą już przeżarte

nie wierz w sekrety

nocą mówione

wraz ze wschodem słońca 

zostają uśpione

świateł gwiazd w Wełtawie

magiczna swawola

chodź usiądź ze mną

na Moście Karola

Is there any real human?

I see humans every single day,

but I don't see humanity.

Who really are all those who I pass every day?

Who really are all those who I talk with every day?

Where are their real faces, real hearts?

Is there any real human?

Weź mnie z sobą wietrze

Przepraszam za tak długą nieobecność, ale życie jest wymagające.

Dzisiaj mój wiersz. Tak dla odmiany.