Czy już naprawdę nie potrafimy nic samodzielnie zrobić bez wysłuchiwania cudzych rad i poleceń? Istnieje jeszcze jakaś dziedzina życia, o której nie napisano poradnika? W tym całym świecie portali społecznościowych, kolorowych gazetek i wiecznej reklamy ktoś ciągle próbuje narzucać nam jak powinno wyglądać nasze życie. W co się ubrać w tym sezonie w zależności od naszego typu urody, jak urządzić mieszkanie według feng srui, co zjeść na obiad powie Ci prezenterka telewizji śniadaniowej albo w najgorszym wypadku horoskop. Naokoło nas wciąż propagowane są niepotrzebne wzorce, za którymi nieświadomie gonimy. Nie da się jeść codziennie fit posiłków, najlepiej każdego dnia o tej samej porze albo wyglądać perfekcyjnie od stóp do głów, czy nosić fryzurę i makijaż idealnie dopasowany do kształtu twarzy. Może ja lubię jeść frytki w środku nocy albo zwyczajnie pójść na zakupy w dresie i brudnych butach, a w domu zostawić nieumyte naczynia?! Środki masowego przekazu 24/7 dyktują nam jak mamy żyć (dzięki Bogu nikt jeszcze nie powiedział mi, jak mam srać) ale to pół biedy. Najgorsze, że my- biedni, nieświadomi odbiorcy- próbujemy dążyć do tej szeroko głoszonej perfekcji, która w rzeczywistości jest niemożliwa do osiągnięcia. Tak łatwo dajemy się złapać w pułapkę, wpadamy w błędne koło, z którego nie sposób się potem wydostać. Człowiek to nie podręcznikowa maszyna, którą da się zaprogramować, a mimo to znajdą się miliony, które będą marzyć o właśnie takiej wyidealizowanej, funkcjonującej jak najlepszy mechanizm wizji życia. To nawet nie jest życie, tylko jego sztuczna imitacja (a chyba nikt z Was nie lubi podróbek?). Ja wolę oryginał. Oryginał siebie, własnego charakteru i własnych prawdziwych potrzeb czy pragnień. To wady sprawiają, że jestem sobą i nadają pełną formę mojej osobowości. Bo nie liczy się to, co robimy perfekcyjnie, ale właśnie cały sęk w tym, jakie popełniamy błędy.
