Brand New Day

And I just kept going as everyone goes his own life path.

At the beginning of July when asked about any desire to create in the broad sense of this verb I would scoff and summed questioner's behavior with hateful look. To tell the truth I and my instiration experienced another crisis in our relationship full of turbulences. I lost a motivation. The point is not that I wanted to give up painting, writing or blogging, none of these things (I just couldn't give up this). The difficulty is, as usual, at the next doubt and a meaninglessness of any creations of my imagination. Frequent absence of a reaction from the audience suppressed my desire to continue creating. I knew that I needed a break, and then regenerate the soul and the mind.

Jeszcze na początku lipca zapytana o jakąkolwiek chęć do tworzenia w szerokim tego słowa znaczeniu zakpiłabym  i skwitowała zachowanie pytającego nienawistnym spojrzeniem. Prawdę mówiąc, ja i moja wena znowu przeżywałyśmy kryzys naszego pełnego burzliwości związku i straciłam wiele motywacji. Nie chodzi o to, że chciałam porzucić malowanie, pisanie czy blogowanie, nic z tych rzeczy (ja tego po prostu nie mogłabym porzucić). Trudność polega jak zwykle na kolejnym załamaniu i poczuciu bezsensu w jakichkolwiek wytworach mojej wyobraźni. Częsty brak reakcji ze strony odbiorców z każdym dniem coraz bardziej mnie dobijał i tłumił chęć do dalszego tworzenia. Wiedziałam, że potrzebuję odetchnąć i ponownie zregenerować duszę i umysł.

As you can infer from photos, I spent some time, exactly a week (the rest of departures in the next post), over my lovely Baltic Sea. I always feel an unusual sentiment for these cold, but such a beautiful waves and beaches. I tell myself that the Baltic is calling me, because I was born by the sea (but I don't know if I spent there even 1 year; I experienced many removals). For me each of the seaside adventures with Baltic are something like an intuitive return home ... or simply cool it's to convince myself that it's true.

Jak możecie wnioskować po fotografiach, spędziłam trochę czasu, dokładnie tydzień (o reszcie wyjazdów w kolejnym poście), nad moim ukochanym Morzem Bałtyckim. Zawsze czuję niezwykły sentyment do tych chłodnych, ale jakże pięknych fal i plaż. Wmawiam sobie, że Bałtyk mnie wzywa, bo urodziłam się nad morzem (ale nie wiem, czy spędziłam tam chociaż 1 rok życia; przeżyłam wiele przeprowadzek). Każda nadmorska przygoda z Bałtykiem jest dla mnie jak intuicyjny powrót do domu... albo po prostu fajnie jest przekonywać siebie, że to prawda.

I didn't catch such a breath for a long time , at least not as deep. Map distance always keeps a distance to life. The sea calms and switches off the whole world. All that matters is the here and now. This sound of waves. Nothing more.

Już od dawna nie złapałam takiego oddechu, a przynajmniej nie tak głębokiego. Dystans na mapie zawsze pozwala nabrać dystansu do życia. Morze wycisza i wyłącza cały świat poza nim samym. Liczy się tylko tu i teraz. Ten szum. Nic więcej.